4 redenen om video conferencing nog steeds zuigt en wat we kunnen doen om dat te veranderen

Onlangs heeft Microsoft guru Alex St. John een acute rant op video conferencing geplaatst. Hij vraagt ​​hoe we leven in een wereld waar we Teslas rijden en VR is meer dan een mogelijkheid, maar video conferencing zit vast in de donkere eeuwen. Wat geeft?

Als oprichter van een videoconferentie start ik helemaal akkoord met St. John. Sommige van de helderste gedachten creëren gekke technologie om ons heen - plantaardig vlees, kankerherkenning, herbruikbare raketten. Ondertussen is de toestand van videoconferenties abysmal.

Vier en een half jaar geleden besloot mijn mede-oprichter en ik toch de wereld van videoconferenties te betreden.

Hier zijn vier lessen die ik heb geleerd over de reden waarom video conferencing zuigt en wat we kunnen doen om het de nieuwe tech held te maken.

De tirannie (en noodzaak) van de 10 procent

Voornaamste wijsheid bij het ontwikkelen van een nieuw product is dat een bedrijf zich moet concentreren op het maken van 90 procent van de gebruiksgevallen geweldig en negeer de 10 procent die niet bij de waarde propositie voegt.

Wat betekent dat? Zeg, je wilt een nieuwe auto bouwen. Je moet functies van bestaande auto's bevatten, zelfs als ze alleen gebruikt worden door 10 procent van de mensen zoals cruise control. Dat betekent dat voorgangertechnologieën een zeer hoge verdieping creëren voor "minimumfuncties die nodig zijn." U sluit de cruise control in uw nieuwe auto in omdat iedereen dat doet. Zelfs als je team ontwerpers en ingenieurs je gegevens laten zien waarom alleen een klein deel van de bevolking gebruik maakt van cruisecontrole.

Hetzelfde geldt voor videoconferenties. Bijvoorbeeld, 90 procent van de gesprekken kan tussen groepen van vijf personen of minder zijn, zodat u alleen maar kunt voelen dat ze nodig hebben om iets zoals 8-way calls alleen te ondersteunen. Lijkt op een eerlijke bar, maar er is nog steeds zo lastig 10 procent dat meer nodig heeft. Zo kan 25- of 50-weg bellerondersteuning worden vereist, ondanks het feit dat er weinig oproepen van die grootte plaatsvinden.

Neem verantwoordelijkheid voor problemen die niet noodzakelijkerwijs je eigen zijn

Video conferencing zit bovenop een diepe technologie stack om zijn functionaliteit te leveren. En het is een van de meest veeleisende applicaties op de top van die stapel, wat betreft de bandbreedte, de latentie en de jittervereisten.

Een vereenvoudigde samenvatting van deze technologie stack ziet er zo uit: toepassingen, audio / video codecs in real-time, oproepstatus en signalering, besturingssystemen, hardware eindpunten, camera's, microfoons, Bluetooth-headsets, koptelefoon, WIFI, routers, firewalls, proxy , hops, internetleveranciers, datacenters, cloudservicelagen, de overbruggen tussen legacy-telefoonnetwerken en een IP-netwerk dat in de eerste plaats niet is ontworpen voor real-time toepassingen.

Je krijgt de foto-het is complex.

Om een ​​succesvolle, schaalbare dienst op te bouwen, moeten we investeren in infrastructuur om het probleem van klanten in te pakken en op te lossen, zelfs als die problemen zich in delen van de stapel bevinden die we niet controleren. Waarom? Omdat alle gebruikers echt weten is dat haar video conferencing call gewoon mislukt. We hebben nog nooit een ondersteuningsverzoek ontvangen, waar een eindgebruiker ons vertelt dat hun QoS-beleid op hun firewall de videoconferentie-ervaring verlaagt.

Gebrek aan nuttige open-source lego blokken

Open source projecten hebben de snelheid en kwaliteit van software dramatisch versneld en profiteert van veel toepassingen.

Tot voor kort waren er maar enkele open source projecten die gebruikt kunnen worden om een ​​videoconferentiesysteem te bouwen. Dus elk bedrijf moest zijn eigen eigendoms technologie bouwen en beheren voor elke stapel van de stapel. Gelukkig, zes jaar geleden, is WebRTC , een project dat door Google wordt gespeeld, een ongelooflijk krachtige standaard ontwikkeld. WebRTC wordt nu volledig onderschreven en aangenomen door Microsoft, Apple, Cisco en anderen over de hele industrie. Dit is enorm.

Deze standaard biedt voor de eerste keer een volledig open source, community-driven verzameling protocollen en API's die iedereen kan gebruiken om een ​​communicatie applicatie te bouwen. Bovendien zullen deze protocollen en API's worden ingebouwd in bijna elk van de miljarden browser-instanties over de hele wereld. Een bijkomend effect hier is dat real-time communicatie applicaties niet langer de download van een clunky app naar werk nodig hebben.

WebRTC zal de videoconferentie-ervaring vereenvoudigen en meer robuustheid en betrouwbaarheid runnen door veel onderdelen van het systeem te commoditeren voor degenen die het aannemen.

En dan is er adoptie

Als de technologie zuigt, is het makkelijk te verklaren waarom mensen geen videoconferenties gebruiken. Veronderstel echter dat u het product en de technologie 100 procent goed zou krijgen. Zou iedereen het 'magisch' beginnen met het gebruiken? Soms ja, maar vaak tijden nee.

Video vereist dat mensen persoonlijke bezorgdheid over het feit dat ze op de camera zijn, overwinnen. Als gevolg hiervan is het vermogen om een ​​videorecorder te verspreiden verminderd. Denk aan je vrienden die tape over hun camera of mensen zetten, waarvan de standaardtoepassing in een videoconferentie tool hun camera stopt. Dit is, zelfs vandaag, verrassend normaal. Vaststelling van video vereist dat mensen natuurlijk onnatuurlijke stappen nemen in vergelijking met wat ze gewend zijn. Het kan beter zijn, maar het is anders.

Er is wel goed nieuws. Veel in de industrie werken hard om ervoor te zorgen dat we in een wereld leven waar de video betrouwbaar en alomtegenwoordig is, waar u op de camera comfortabel kunt voelen, omdat het scherm niet op een onblaasbaar gezicht zal vriezen of waar hardware geen probleem is omdat het eenvoudig te installeren en te gebruiken.

Het zal niet lang duren voordat we niet meer over laptops hobbelen, telefoongesprekken trekken of conferentiegesprekken met geluid maken zo slecht dat je je tanden net krijt, je hoofd knikt en ermee akkoord bent, nooit te hebben gehoord wat iemand in de eerste plaats zei . We zullen terug kijken en lachen hoe vijandige videoconferenties vijf jaar geleden waren.

Met risicokapitaal die de ruimte binnentreedt, zien we enkele van deze uitdagingen wegvallen. De voorwaarden voor verandering in deze ruimte zijn uiteindelijk opgetreden. Deze keer voelt het echt anders.